greot
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Brezhoneg
Etimologiezh
- Savet diwar « gra/gre- », pennrann ar verb « ober », hag an dibenn-ger « -ot ».
Furm verb
greot /ˈɡreːɔt/
- Furm ar verb ober en eil gour lies an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ.
- Mont a reot e-barzh ha goude ez eot gant an diri ouzh-krec'h , hag e welot eno ur gambr [...]. — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 98.)
- Mont a reot d'ar poull gant lienennoù fank ar paotr bihan. ETAP
- Hen ober a reot. ETAP
- Mes, Aotrou, n'eo ket ret va zrugarekaat ken start. Terriñ a reot va brec'h. — (Klaoda ar Prad, An teir c'had ; Ar mevel laer, Ti-moulerezh Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1908, p. 28.)
- Ha c'hwi , petra a reot? EK 2/12
- Gwelet a reot, emezañ, mar kirit dont... GGEO 63
