gounid

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Diwar guinit en henvrezhoneg ha gounit en krennvrezhoneg.
Meneget er C'hatolikon (gounit).
Da geñveriañ gant ar verboù gweini, gweinyddu en kembraeg, gwaynya en kerneveureg.

Open book 01.svg Anv-kadarn

gounid /ˈɡuː.nit/ gourel (liester gounidoù)

  1. Arc'hant a denner eus ul labour, ur c'henwerzh, ur werzh, h.a.
    • Evit astenn gounid an tad, mamm en em ro da wriat evit an dud. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 74.)
  2. Trec'h.
    • [...] ha kaer o deus ar c'hazetennoù embann eo trec'h hon armeoù ha tost ar gounid da zont ganto, dislavaret krenn e vez ar c'heleier-se gant ar pezh a weler hag a glever bemdez. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 86.)

Stumm all

Deveradoù

Troidigezhioù

Arc'hant gounezet

Trec'h

Ostilhoù personel
Esaouennoù anv

Adstummoù
Oberoù
Merdeiñ
Boest ostilhoù
Yezhoù all