gounid
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Diwar guinit en henvrezhoneg ha gounit en krennvrezhoneg.
- Meneget er C'hatolikon (gounit).
- Da geñveriañ gant ar verboù gweini, gweinyddu en kembraeg, gwaynya en kerneveureg.
Anv-kadarn
gounid /ˈɡuː.nit/ gourel (liester gounidoù)
- Arc'hant a denner eus ul labour, ur c'henwerzh, ur werzh, h.a.
- Evit astenn gounid an tad, mamm en em ro da wriat evit an dud. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 74.)
- Trec'h.
- [...] ha kaer o deus ar c'hazetennoù embann eo trec'h hon armeoù ha tost ar gounid da zont ganto, dislavaret krenn e vez ar c'heleier-se gant ar pezh a weler hag a glever bemdez. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 86.)
Stumm all
Deveradoù
Troidigezhioù
Arc'hant gounezet
Trec'h