fur
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Meneget er C'hatolikon.
- Da geñveriañ gant ar gerioù ffur en kembraeg, fur en kerneveureg.
- Anavezet evel anv-tigezh : (Le) Fur.
Anv-gwan
| derez-plaen | fur |
| derez-uheloc'h | furoc'h |
| derez-uhelañ | furañ |
| derez-estlammiñ | furat |
fur /ˈfyːr/
- Poellek (diwar-benn an dud)
- N'eo ket fur a-walc'h: un tamm foll eo
- N'oar ket fur a-walc'h dre amañ, 'm eus aon , Yann-Vari Perrot, An aotrou Kerlaban, p. 22
- Reizh, habask, sentus (diwar-benn ar vugale).
- A chom pell diouzh ar baotred (diwar-benn ar merc'hed peurliesañ).
Deveradoù
Troidigezhioù
Anv-kadarn
fur /ˈfyːr/ gourel (liester furien, furion)