follennata
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- (Verb) Savet diwar « follenn » hag « -ata »
- (Furm verb) Savet diwar « follennata- », pennrann ar verb « follennata », hep dibenn-ger.
Verb
follennata /fo.lɛ.ˈnatː.a/ verb kreñv eeun (displegadur)
- Treiñ follennoù ul levr, ur gazetenn, h.a., evit braslenn al levr pe ar gazetenn-se.
- Viktor [...] a follennataas ur gelaouenn. — (Roparz Hemon, Viktor ha Petronilh, Al Liamm, niv. 387, Gouere-Eost 2011, p. 49.)
- Kenkent ha deroù an eil trimiziad ec'h adkrogas Ron, Hermione ha Harry da follennata levrioù al levraoueg e-pad an ehanoù. — (J.K. Rowling, lakaet e brezhoneg gant Mark Kerrain, Harry Potter ha Maen ar Furien, An Amzer embanner, 2012, p. 223.)
Troidigezhioù
Furm verb
follennata /fo.lɛ.ˈnatː.a/
- Furm ar verb follennata e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
- Furm ar verb follennata en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.