feunteun
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Amprestet digant al latin izel : fontāna[1].
Anv-kadarn
feunteun /ˈfœ̃n.tœ̃n/ benel (liester feunteunioù)
- Lec'h ma teu dour er-maez eus an douar.
- Ha kerkent setu ur feunteun, ha Pêronig hag ar marc'h e-barzh evel daou ranig. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 3, Al Liamm, 1988, p. 47.)
- Dour feunteun pe dour puñs eo evaj pemdeziek Yann-Gouer, en ur bredañ koulz hag en ur labourat. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 29.)
- (Dre astenn-ster) Savadur mein a dalvez da heñchañ dour un eienenn betek ur gibell peurliesañ.
Deveradoù
Troidigezhioù
Gwelet ivez
- Ar pennad « feunteun » e-barzh Wikipedia
Daveoù
Roll an daveoù :
