erer

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Gwelet ivez : Erer

Taolenn 1 Brezhoneg 1.1 Etimologiezh 1.2 Anv-kadarn 1.2.1 Gerioù heñvelster 1.2.2 Troidigezhioù 1.3 Furm anv-kadarn 1.4 Anagramoù 1.5 Daveoù

Brezhoneg

Etimologiezh

(1732)^[1] Diouzh ar c'hrennvrezhoneg erer, da geñveriañ gant ar c'hembraeg eryr, ar c'herneveureg er hag an iwerzhoneg iolar. Dont a rafe eus ur ger predenek *or-iro-. Gwelet an henslaveg or-ĭlŭ, an alamaneg aar hag adel-aar « erer hael », en deus roet Adler, an henc'hresianeg ὅρ-νι-ς « evn bras », hag all.^[2]

Anv-kadarn

erer gourel (liester erered)

1. (evnoniezh) : Evn-preizh deiz, (aquila) bras pe vrasoc'h e vent, kromm e veg ha kreñv e pavioù.

   un neizh erer

   hag ar pevare aneval a oa heñvel ouzh un erer o nijal.^[3]

Gerioù heñvelster

• er

Troidigezhioù

alamaneg : Adler (de)* esperanteg : aglo (eo)* galleg : aigle (fr)* iwerzhoneg : iolar (ga)*

kembraeg : eryr (cy)* kerneveureg : er (kw)* saozneg : eagle (en)*, erne (en)*

Furm anv-kadarn

erer

1. Liester an anv-kadarn « arar ».

   Gouel an Erer kozh.

Anagramoù

• reer

Daveoù

Roll an daveoù :

• ^[1] : GIAB, Geriadur istorel ar brezhoneg
• ^[2] : LEBM, Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne
• ^[3] : Diskuliadur, 4-7, in TNGK, An Testamant Nevez lakaet e brezhoneg gant Gwilh ar C'hoad.