envel
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Savet diwar anv hag -el.
- Meneget er C'hatolikon (henuell).
- Da geñveriañ gant ar verboù enwi en kembraeg, henwel en kerneveureg.
Verb
envel /ˈẽnvɛl/ verb kreñv eeun (displegadur)
- Reiñ un anv d'un dra bennak.
- Aotrou, gwelet a ran traoù hag a zo spontus, O envel ne rin ket dre ma'z int re euzhus. — (Fañch an Uhel, Sainte Tryphine et le Roi Arthur, Presses Universitaires de Rennes, Terre de Brume, 2002, p. 34.)
- Dilenn.
- Envel unan bennak da roue, da bab.
- N'hoc'h eus nemet envel ar re a gerfot, ... — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 2, Brest, 1878, eil emb. Al Liamm 1977, p. 11.)
Doareoù-skrivañ all
- En doare-skrivañ etrerannyezhel e vez skrivet enwel.