ejen
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Eus ar ger krennvrezhonek eugēn[1]. Da dostaat ouzh ar gerioù kerneveurek odion, ha kembraek eidion « bevin », pe resisoc'h « pinvidigezh », a zo un deverad predenek eus ar ger hensaoznek ēad « pinvidigezh » (henuhelalamaneg : ōd). (Martezeadenn) .[2]
Anv-kadarn
ejen /ˈeː.ʒɛn/ gourel (Liester reizh : ejened ; direizh : oc'hen)
- (Loenoniezh) Tarv spazhet doñv.
- Daou ejen bras oc'h hi dougen
Sternoù arc'hant diouc'h o c'herc'henn. — (Maronad an Aotrou Nevet, er Barzhaz Breizh.) - Kig yer, pe kig ejen o tont eus Europa pe Arc'hantina a zo marc'hadmatoc'h eget an hini produet e[n] Afrika ivez. — (Lionel Buannic, Kenskoazell Landerne Afrika, e-barzh Le Télégramme de Brest, 8-2-2007.)
- [...] un ejen en e bezh-pikol. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 2, Brest, 1878, eil emb. Al Liamm 1977, p. 202.)
- Daou ejen bras oc'h hi dougen
Stummoù all
Gerioù kevrennek
Deveradoù
Troidigezhioù
|
|
Daveoù
Roll an daveoù :
Gwelet ivez
- Ar pennad « ejen » e-barzh Wikipedia
