edo

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar ar bennrann ed- hag an dibenn-ger -o.

Open book 01.svg Furm verb

edo /eˈdoː/ Stumm lec'hiañ ar verb bezañ e trede gour unan an amzer-dremenet, en doare-disklêriañ. Furm emañ en amzer-dremenet.

  1. evit al lec'hiañ
  2. heuliet gant un ober
    • [...] bremaik edo o tennañ warnomp — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 224.)
    • Endra edo Yann o tec'hout kuit e klevas ar briñsez... — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 78.)
    • Bez' ez edo o vont kuit evel ar re all ivez pa wal un toull.. . — (Gabriel Milin, Gwechall-goz e oa…, Kemper, 1924, p. 60.)
    • Sada hag hor martolod ha mont war gein an Avel-uhel, ha pa ’z, edo o tremen a-zioc’h an Indez, hag eñ sellet dre eno ha gwelet er porzh al lestr ma ’z oa bet warnañ. — (Gabriel Milin, Gwechall-goz e oa…, Kemper, 1924, p. 74-75.)

Stummoù rannyezhel