dislavaret

Brezhoneg

Etimologiezh

(Verb) Savet diwar ar rakger « dis- » hag ar verb « lavaret ».

(Furm verb) Savet diwar « dislavar- », pennrann ar verb « dislavaret », hag an dibenn-ger « -et ».

Verb

dislavaret /dislaˈvɑːret/ verb kreñv eeun (displegadur)

1. Mont a-enep ar pezh a zo bet lavaret a-raok dre lavaret ar c'hontrol.
   • Hag e ve un abeg, pe marteze abegoù all, ne zislavarin ket. — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 83.)

Doareoù-skrivañ all

• dislavarout

Troidigezhioù

bulgareg : опровергавам (bg) , отричам (bg) esperanteg : kontraŭdiri (eo) finneg : kiistää (fi) galleg : contredire (fr) hebraeg : סתר (he) (satár) italianeg : contradire (it) katalaneg : contradir (ca) latin : īnfitior(la) lituaneg : prieštarauti (lt) nederlandeg : tegenspreken (nl) , weerleggen (nl)

norvegeg : motsi (no) norvegeg nynorsk : motseie (nn) , motseia (nn) poloneg : zaprzeczać (pl) portugaleg : contradizer (pt) , desdizer (pt) roumaneg : a contrazice (ro) rusianeg : противоречить (ru) saozneg : to contradict (en) spagnoleg : contradecir (es) ukraineg : суперечити (uk)

Furm verb

dislavaret /dislaˈvɑːret/

1. Anv-gwan-verb ar verb dislavaret.
   • [...] ha kaer o deus ar c'hazetennoù embann eo trec'h hon armeoù ha tost ar gounid da zont ganto, dislavaret krenn e vez ar c'heleier-se gant ar pezh a weler hag a glever bemdez. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 86.)
2. Furm ar verb dislavaret e trede gour unan an doare-gourc'hemenn.