dihuniñ
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Savet diwar ar rakger di-, an anv-kadarn hun hag al lostger -iñ.
- Meneget er C'hatolikon (dihunaff).
- Da geñveriañ gant ar verboù dihuno en kembraeg, dyfuna en kerneveureg.
Verb
dihuniñ
- Lakaat unan bennak da baouez da gousket.
- <skouer>.
- Lemmaat ar spered.
- <skouer>.
- Degas en-dro d'ar vuhez.
- <skouer>.
Gerioù heñvelster
(2)
(3)