didra
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
Anv-gwan
didra /ˈdiː.dra/
- N'en deus netra.
- Goude bezañ pellvrudet e-touez an holl C'hresianed 'vit e gelennoù gouiziek, e oa deuet Anaksagor didra, izil ha naoniek. — (Emil Ernod, Mojennou brezonek koz ha neve, Sant-Brieg, 1937, p. 195.)
- Petra 'raje e Rusia eilvab un denjentil didra, mar ne felle ket dezhañ bezañ soudard. — (Jarl Priel, Va buhez e Rusia, Al liamm, 1955, p. 132.)
Troidigezhioù
|