diarc'hen

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

(Anv-kadarn) Eus arc'hen gant ar rakger di-.
(Furm verb) Savet diwar diarc'hen-, pennrann ar verb diarc'henañ, hep dibenn-ger.

Open book 01.svg Adverb

diarc'hen /diˈarxɛn/

  1. Hep arc'hen, hep botoù.
    • - Lez da votou eta en ti plouz aman, rak diarc'henn eo red d'imp kerzet breman. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1902, 1908, 1925, p. 53.)
    • N'eus forzh, n'in ket ac'hann, na pa rankfen bale noazh ha diarc'hen, ken am bo distaget ur gwenneg bennak diouzh ar c'hozh skraper kozh-mañ ! — (Erwan ar Moal, Bilez hag e vestr, Feiz ha Breiz, Brest, 1926, p. 2.)

Gerioù heñvelster

Deveradoù

Krennlavarioù

  • An hini a ya gant e votoù war an ed
    A ya diarc'hen da glask e voued.

Troidigezhioù

hep botoù

Open book 01.svg Anv-gwan

diarc'hen /diˈarxɛn/

  1. Hep arc'hen, hep botoù.
    • Roud un troad diarc'hen war an traezh. — (Daniel Defoe, lakaet e brezhoneg gant Yeun ar Gow, Abrobin, Al Liamm, 1964, p. 64.)
    • Un devezh e roas ar botoù a oa en e dreid, hag e lezas e vantell da gouezhañ izeloc'h, evit na vije ket gwelet e oa diarc'hen. — (Yann-Vari Perrot, Erwan ar Moal, Bue ar Zent, Montroulez, 1912, p. 725.)

Troidigezhioù

hep botoù

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep diarc'hen
dre vlotaat ziarc'hen
dre c'hwezhañ digemm
dre galetaat tiarc'hen
amreizh tiarc'hen

diarc'hen /diˈarxɛn/

  1. Furm ar verb diarc'henañ e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
  2. Furm ar verb diarc'henañ en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.