demat
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
Estlammadell
demat /de.ˈmɑːt/
- Ger saludiñ.
- Demat, emezañ, d'ar porzhier. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 2, Al Liamm, 1985, p. 15.)
- Demat, roue ha rouanez. — (Fontanellan, er Barzhaz Breizh.)
- — Demat, ma c'hoarig ! Demat dit, ma c'hoarig Levenez !... — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 1, Al Liamm, 1984, p. 276.)
- Demat, Mari, ma mestrez, demat deoc'h a laran. — (Fañch an Uhel, Soniou Breiz-Izel, Pariz, 1890, 1971, p. 206.)
- Demat ! Onenn.... — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 15.)
Notenn
Gwir eo e vez kavet dreist-holl en troiennoù :
Met kavet e vez skouerioù kozh ivez hep an araogenn da.
Deveradoù
Gerioù heñvelster
Troidigezhioù
|
|
Gwelet ivez
- Ar pennad « demat » e-barzh Wikipedia
