demat

Brezhoneg

Etimologiezh

Ger savet diwar « dez » ha « mat ».

Estlammadell

demat /de.ˈmɑːt/

1. Ger saludiñ.
   • Demat, emezañ, d'ar porzhier. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 2, Al Liamm, 1985, p. 15.)
   • Demat, roue ha rouanez. — (Fontanellan, er Barzhaz Breizh.)
   • — Demat, ma c'hoarig ! Demat dit, ma c'hoarig Levenez !... — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 276.)
   • Demat, Mari, ma mestrez, demat deoc'h a laran. — (Fañch an Uhel, Soniou Breiz-Izel, Pariz, 1890, 1971, p. 206.)
   • Demat ! Onenn.... — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 15.)

Notenn

Gwir eo e vez kavet dreist-holl en troiennoù :

• demat dit
• demat deoc'h

Met kavet e vez skouerioù kozh ivez hep an araogenn da.

Deveradoù

• demata

Gerioù heñvelster

• deiz mat
• devezh mat

Troidigezhioù

• alamaneg : guten Morgen ^(de) , guten Tag ^(de)
• esperanteg : bonan matenon ^(eo) , bonan tagon ^(eo)

• galleg : bonjour ^(fr)
• saozneg : hello ^(en) , good morning ^(en) , good afternoon ^(en)

Gwelet ivez

• Ar pennad « demat » e-barzh Wikipedia