debriñ
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Kavet en henvrezhoneg (diprim).
- Meneget er C'hatolikon (dibriff).
- Da geñveriañ gant ar verb dybry en kerneveureg hag ar ger galianek depro (boued).
- Diwar debr hag -iñ.
Verb
debriñ /ˈde.brĩ/
- Euvriñ boued fetis, tev awalc'h.
- Debriñ kig ha legumaj.
- ...ar re-se a debr kement kristen a degouezh en o c'hastell. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 3, Al Liamm, 1988, p. 12.)
- debriñ un tamm, debriñ ur begad
- Krignat un dra bennak tamm-ha-tamm.
- Debret e oa ar c'hleze gant ar mergl.
- Implijet da anv-kadarn. Obererezh debriñ.
- An debriñ hag an evañ.
- en em zebriñ