debriñ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Kavet en henvrezhoneg (diprim).
Meneget er C'hatolikon (dibriff).
Da geñveriañ gant ar verb dybry en kerneveureg hag ar ger galianek depro (boued).
Diwar debr hag -iñ.

Open book 01.svg Verb

debriñ /ˈde.brĩ/

  1. Euvriñ boued fetis, tev awalc'h.
  2. debriñ un tamm, debriñ ur begad
    • « Ret eo dit debriñ un tamm bennak a-raok mont », eme e vamm. — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 38.)
    • Ne zebr tamm ebet.
  3. Krignat un dra bennak tamm-ha-tamm.
    • Debret e oa ar c'hleze gant ar mergl.
  4. Implijet da anv-kadarn. Obererezh debriñ.
    • An debriñ hag an evañ.
  5. en em zebriñ

Gerioù heñvelster

Troidigezhioù

Ostilhoù personel
Esaouennoù anv

Adstummoù
Oberoù
Merdeiñ
Boest ostilhoù
Yezhoù all