debriñ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Taolenn 1 Brezhoneg 1.1 Etimologiezh 1.2 Verb 2 Heñvelster 2.1 Troidigezhioù

Brezhoneg

Etimologiezh

Kavet en henvrezhoneg (diprim).

Meneget er C'hatolikon (dibriff).

Da geñveriañ gant ar verb dybry en kerneveureg hag ar ger galianek depro (boued).

Verb

debriñ

1. Euvriñ boued fetis, tev awalc'h.

   Debriñ kig ha legumaj.

   ...ar re-se a debr kement kristen a degouezh en o c'hastell. KAB 3/12

   "Ret eo dit debriñ un tamm bennak a-raok mont", eme e vamm. Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Al Liamm 1950. p 38

2. Krignat un dra bennak tamm-ha-tamm.

   Debret e oa ar c'hleze gant ar mergl.

3. Implijet da anv-kadarn. Obererezh debriñ.

   An debriñ hag an evañ.

Heñvelster

• brifañ, floupañ, jogañ, kerc'hañ, krignat, lipat, lonkañ, porpanchiñ

Troidigezhioù

galleg : manger (fr)* kerneveureg : dybry (kw)* saozneg : to eat (en)*