davit

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Diouzh ar c'hrennvrezhoneg daguyt, savet diwar an araogennoù da hag evit. Deuet eo da vezañ ral er yezh a-vremañ.

Open book 01.svg Araogenn

U1 davidon
U2 davidout
U3g davitañ
U3b daviti
L1 davidomp
L2 davidoc'h
L3 davito
D davidor

davit /da.ˈviːt/

  1. Da gerc'hat (traoù)
    • Mont, dont davit un dra bennak, davit dour, davit boued, davit ar gazetenn.
    • Pa 'z is d'ar feuntenn davit dour. — (Bleunioù Mae, er Barzhaz Breizh.)
    • Me ‘ya davit dilhad ha boued.— (Ar Varn Diwezhañ, 2812.)
    • Mont d’ar jardin davit kaol. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 3, p. 367. (eil emb. p. 617.)
  2. Da gerc'hat (tud)
    • Mont davit unan bennak, davit ur beleg, davit ar medisin.
Notenn
  • Kemmesk a vez a-wechoù etre davit ha davet.

Open book 01.svg Adverb

davit /da.ˈviːt/

  1. Da gerc'hat
    Pa vanko dour , me ‘yel davit. — (Fañch an Uhel, Soniou Breiz-Izel 2, Pariz, 1891, 1971, p. 244.)
    N’eus tamm bara ebet ken ? –Nann met ar paotr a zo aet davit. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 364.)

Noia 64 apps xeyes.png Gwelet ivez

Ostilhoù personel
Esaouennoù anv

Adstummoù
Oberoù
Merdeiñ
Boest ostilhoù
Yezhoù all