dall

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Mont da : merdeiñ, klask
Eilstummoù tipografek Gwelet ivez : Dall

Taolenn

Brezhoneg

anv-gwan hag anv-kadarn

Etimologiezh

Kavout a reer ar ger-mañ en henvrezhoneg (dall).
Meneget er C'hatolikon[1].
Da geñveriañ gant ar gerioù kembraek, kerneveurek, iwerzhonek dall ha galianek dallus.

Anv-gwan

derez-plaen dall
derez-uheloc'h dalloc'h
derez-uhel dallañ
derez-estlammiñ dallat

dall /ˈdalː/

  1. A zo disteraet a galz e weled, pe n'hell ket gwelet tamm ebet.
    Ur mab dezhañ a zo dall hag egile zo kamm.[2]


Deveradoù

Deveradoù

Troidigezhioù

Anv-kadarn

dall /ˈdalː/ gourel (liester : dalled, dallien, dallion)

  1. Den dall.
    Gwelomp, evel ma lavare an dall.

Troidigezhioù

Adverb

dall /ˈdalː/

  1. Adverb kreñvaat.
    Mezv-dall.

Daveoù

Roll an daveoù :

Gweladennoù
Ostilhoù personel