dall
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Kavout a reer ar ger-mañ en henvrezhoneg (dall).
- Meneget er C'hatolikon[1].
- Da geñveriañ gant ar gerioù kembraek, kerneveurek, iwerzhonek dall ha galianek dallus.
Anv-gwan
| derez-plaen | dall |
| derez-uheloc'h | dalloc'h |
| derez-uhelañ | dallañ |
| derez-estlammiñ | dallat |
dall /ˈdalː/
- A zo disteraet a galz e weled, pe n'hell ket gwelet tamm ebet.
- Ur mab dezhañ a zo dall hag egile zo kamm. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 84.)
- Dilemm, pa gomzer eus ur gontell pe ul lavnenn.
Deveradoù
Troidigezhioù
Anv-kadarn
dall /ˈdalː/ gourel (liester : dalled, dallien, dallion)
Troidigezhioù
Adverb
dall /ˈdalː/
- Adverb kreñvaat.
- Mezv-dall.
Daveoù
Roll an daveoù :
Kembraeg
Etimologiezh
- Sellet ouzh an etimologiezh e kevrenn ar brezhoneg.
Anv-gwan
dall /Distagadur ?/ gourel, liester deillion
- Dall.
Kerneveureg
Etimologiezh
- Sellet ouzh an etimologiezh e kevrenn ar brezhoneg.
Anv-gwan
dall /Distagadur ?/
- Dall.