dall
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
anv-gwan hag anv-kadarn
Etimologiezh
- Kavout a reer ar ger-mañ en henvrezhoneg (dall).
- Meneget er C'hatolikon[1].
- Da geñveriañ gant ar gerioù kembraek, kerneveurek, iwerzhonek dall ha galianek dallus.
Anv-gwan
| derez-plaen | dall |
| derez-uheloc'h | dalloc'h |
| derez-uhel | dallañ |
| derez-estlammiñ | dallat |
dall /ˈdalː/
- A zo disteraet a galz e weled, pe n'hell ket gwelet tamm ebet.
- Ur mab dezhañ a zo dall hag egile zo kamm.[2]
- dilemm, pa gomzer eus ur gontell pe ul lavnenn
- mouchig-dall
- bezañ dall e gazh
Deveradoù
Deveradoù
Troidigezhioù
Anv-kadarn
dall /ˈdalː/ gourel (liester : dalled, dallien, dallion)
Troidigezhioù
Adverb
dall /ˈdalː/
- Adverb kreñvaat.
- Mezv-dall.
Daveoù
Roll an daveoù :