chadenn
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Diouzh ar c'hrennvrezhoneg chaden.[1]
Anv-kadarn
chadenn benel /ˈʃɑː.dɛn/ , (liester chadennoù /ʃa.ˈdɛ.nːu/ , chadinier /ʃa.ˈdi.njɛr/ )
- Heuliad melloù stardet an eil e-barzh egile.
- Tro-c'houzoug a c'hoarvez eus ur chadenn (1) serr.
- (skeudennek) Heuliad.
- (kimiezh) Heuliad atomoù a ya d'ober ur volekulenn.
- (difetis) Liamm difetis etre an dud.
- Stardañ a rae mui-ouzh-mui chadenn hon c'harantez[6]
- (el liester) Ereoù a dalvez da stagañ ar brizonidi
- Chadennoù a-walc'h zo em zi - Evit chadennañ daou pe dri.[7]
Deveradoù
Troidigezhioù
Heuliad melloù (1)
Daveoù
Roll an daveoù :
- [1] : CATH, Ar c'hCatholicon
- [2] : Ar boued-touseg, in Biskoazh kement all, Per-Jakez Heliaz (1989)
- [3] : Markiz Gwerand, in BRBZ, Barzhaz Breizh
- [4] : Disul 'barzh an overn-bred, kanet gant Catherine Baquer hag Yvonne Goffin, in Fiselezed Groñvel, dastummet gant Fañch Danno (1996)
- [5] : Geriadur ar Skiantoù hag an teknikoù, Kreizenn ar geriaouiñ, lec'hienn
- [6] : Kalon frailhet, kanet gant Catherine Baquer hag Yvonne Goffin, in Fiselezed Groñvel, dastummet gant Fañch Danno (1996)
- [7] : Fontanellan, in BRBZ, Barzhaz Breizh
- [8] : TBP2, Le trésor du breton parlé - Deuxième partie - Dictionnaire breton-français des expressions figurées, p. 324.

