carotte

Galleg

Etimologiezh

En henc'halleg garroite, diwar an italianeg carota ; diwar al latin carota, « karotezenn ».

Anv-kadarn

Unander	Liester
carotte /ka.ʁɔt/	carottes /ka.ʁɔt/

carotte /ka.ʁɔt/ benel

1. Karotezenn (plant).
2. Karotezenn (gwrizienn).

Deveradoù

• carotte de tabac

Anv-gwan

carotte /ka.ʁɔt/ digemm

1. Liv ruz a denn d'al liv rouz, d'al liv orañjez. _____________

Gerioù heñvelster

• orange
• roux