c'hoarzhin
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
(Adkaset eus c’hoarzhin)
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- (Verb) Testeniekaet en krennvrezhoneg (huerzin).
- Da geñveriañ gant ar gerioù chwerthin en kembraeg, wherthyn en kerneveureg.
- (Furm verb) Savet diwar « c'hoarzh- », pennrann ar verb « c'hoarzhin », hag an dibenn-ger « -in ».
Verb
c'hoarzhin /ˈxwar.zin/ verb gwan (displegadur)
- Distennañ kigennoù ar genoù ha teuler sonioù diwar ur barr laouenidigezh trumm pe pa gemerer fent gant unan bennak.
- O c'hoarzhin emaoc'h ?
c'hoarzhin verb kreñv dieeun
- C'hoarzhin un dra ouzh un den : plijout un dra da un den.
- Me a c'hoarzh muioc'h ar bara ouzhin evit ar gwastell. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 78.)
Gerioù enepster
Deveradoù
Troidigezhioù
|
|
Furm verb
c'hoarzhin /Distagadur ?/
- Furm ar verb c'hoarzhin e kentañ gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ.