buoc'h
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Testeniekaet en henvrezhoneg (buch) [1].
- Meneget er C'hatolikon (buch).
- Da geñveriañ gant ar gerioù buwch en kembraeg, bugh en kerneveureg, bó en iwerzhoneg, bo en galianeg.
Anv-kadarn
buoc'h /ˈbyːɔχ/ benel (liester : buoc'henned, buoc'hed, saout)
- Bronneg daskirier doñv (Bovidae), parez an tarv.
- Ar vuoc'h-se n'eo ket kofegez ha koulskoude he devez leueoù kaer. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 276.)
- Ar gordenn a rae un dro varv en-dro da droad ar vuoc'h. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 342.)
Gerioù kevrennek
Krennlavarioù
- Deiz Sul Fask
E torr ar vuoc'h he nask
Troidigezhioù
Daveoù
Roll an daveoù :
- [1] : Glozennoù Oxoniensis prior, paj. 1055.
Gwelet ivez
- Ar pennad « buoc'h » e-barzh Wikipedia
