aotrou

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

1. pa gomzer ouzh un den:

   Salokras, aotrou, trugarez, N'veritan ket an enor-se. Margodig, SBI 1/ 178.

2. pa gomzer eus un den

   Ato, Itron, na mar kredfen Doganiñ an aotrou hen grafen. SBI 2/102

   P'en doa an aotrou doganet. SBI 2/102

   An hini a gignfe kroc’hen an aotrou a dapfe kerkent pemp tenn pistolenn en e empenn. EZM 34

3. un aotrou bras

   Na pebezh aotrou bras e tle bezañ hennezh, er memes tra ! Yann-Vari Perrot, An aotrou Kerlaban, p. 18.

   Ober a raimp d'an aotrou evel m'eo dleet hag hervez hor gouiziegezh. Yann-Vari Perrot, An aotrou Kerlaban, p. 18.

gwelout :

• itron
• Aotrou, Itron