ae
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Brezhoneg
Etimologiezh
- Savet diwar « a- », pennrann ar verb « mont », hag an dibenn-ger « -e ».
Furm verb
ae /Distagadur ?/
- Furm ar verb mont e trede gour unan an amzer-dremenet ledan, en doare-disklêriañ.
- Pa veze deuet ar goañv ez ae, goude koan, da di unan pe unan eus an amezeien [...]. — (Lan ar Bunel, Laouig ar Penker, eun danvez beleg, Brest, 1929, p. 18.)
- Ar c'hi a yae ganeomp ivez. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 299.). Gortoz a rafed: Ar c'hi ac'h ae ganemp.
